Манай улс нэг үеэ бодвол хилийн дээс алхан хаашаа ч явсан нээлттэй болсон. Ази, Европыг дамжин хэрэн хэсч, амьдралаа дээшлүүлэх гэж мэддэг чаддагаа шавхсаар байна. Үйлдвэр, баар ресторанд ажиллахаас гадна ухаан муутай нь буруу аргаар мөнгө олж, амьдралаа болгодог сурагтай. Ямартай ч Их Наран улсад ажиллаж амьдарч яваад ирсэн нэгэн бүсгүйтэй ярилцсанаа хүргэе.
Өөрийгөө манай уншигчдад танилцуулна уу?
Намайг Ариунтуяа гэдэг. Одоо 23 настай. Би Японд 2 жил гаруй хугацаанд ажиллаж байгаад ирсэн юм. Өөртөө тохиолдсон зүйлийг ярьж, Япон явах гэж буй, явах хүсэлтэй хүмүүст сэрэмжлүүлэг болгох гэсэн юм. Хүмүүсийн амнаас тэнд цалин мөнгө жигтэйхэн өндөр гэж сонсоод, найз охиноо шалсаар байж ахад нь Япон явах хүсэлтэйгээ хэлсэн. Найз маань ч гэсэн хамт явахаар шийдэж, бид хоёр 2006 оны 10-р сард Япон гэдэг их гүрэнд очсон. Анх очоод ёстой л соёлыг гайхна гэгч болж, яг л хөдөөний хүн анх хотод орж ирж байгаа юм шиг л байсан. Хаашаа л харна өндөр өндөр байшин, янз бүрийн гэрлэн чимэглэл, элдэв хэлийн зүсэн зүйлийн харийнхан гээд л ... Үнэндээ би тэнд төөрвөл яана гэж бодож байсан. Гэвч хүн сүүлдээ дасч, сурдаг юм билээ. Биднийг дагуулж явсан ах бид хоёрыг шиөнийн цэнгээний газарт үйлчлэгч угаагчийн ажилд оруулж өгсөн. Цалин ч гайгүй сарын 850 доллар. Энд бол хэзээ ч тийм цалин авахгүй биз дээ. Их тохилог цэвэрхэн. Хүмүүс нь ч манайхан шиг тас үсэртэл шунаж уухгүй. Тийм болохоор ачаалал гайүй. Харин алдаа гаргасан л бол өршөөхгүй шүү дээ. Ажлаасаа халаад шууд л байрнаасаа хөөнө. Япончууд их л инээд алдаж нахилзаж бөхөлзсөн хүмүүс харагддаг. Үнэн чанартаа тийм биш. Тэр тусмаа бидэн шиг хараар ажилладаг хүмүүсийг амьтдаас дор үзнэ.
Юунаас болоод халагдчихсан юм бэ?
Найз охин маань зөөгч хийдэг байсан юм. Нэг орой ажлаа хийж байхад нь хагшин япон оролдоод байсан байхгүй юу. Тэрнээс хамаг хэрэг мандаад.
Ажилгүй хүн тэнд амьдрана гэдэг мэдээж хэцүү биз дээ?
Би тэнд яг 58 хоног ажилгүй явсан. Энд тэнд ажилладаг монголчуудаа царай алдаад л. Тэнд мянга шаашаа гээд ямар ч нэмэргүй, боссууд нь монголчуудыг маш чанга барьдаг. Тэгэхгүй бол архи угаад ажил хийхгүй гэдэг юм.
Найз охин чинь яасан вэ, өөр аижлд орсон уу?
Үгүй. Ахыгаа нэг очиход нь наашаа буцсан. Ер нь тэгээд л миний ажил эхэлсэн. Үнэндээ ямар ч хэл мэдэхгүй, ганц ч иен гар дээр байхгүй юм чинь наашаа гээн рүү нь л очдог байсан.
Уучлаарай тодорхой яривал яасан юм вэ?
Зовсон цагт нөхрийн чанар танигдана гэж. Хэрвээ би тэр орой найз охиноо өмөөрөөгүй, зүгээр л ажлаа хийж байсан бол өөр шүү дээ. Тэгэхэд чинь өөрийг нь өмөөрснөөс болоод ажилгүй болчихсон байхад зурвас орхичихоод явчихсан байсан.
Чи ганцаараа яаж амьдарч байв?
Амьд хүн аргатай гэгчээр болгож л байсан. Ер нь тэнд шөнийн цэнгээний газар маш их байдаг. Тэнд нь гадныхан голдуу ажилладаг. Тэнд гадныхны адил бааранд ажилласан. Гэхдээ зөөгчөөр биш, ширээний үйлчлэгч, бүжигчнээр ажиллах болсон. Ширээний хүүхэн өөрийн хуваарьт ширээнд суусан хүмүүсийг хөгжөөх, тэднийг согтоох, орлого их оруулах үүрэг хүлээнэ.
Үйлчлүүлэгчдийн хүссэнийг л хийдэг гэсэн үг үү?
Тэгнэ. Яг робот шиг. Хамгийн гол нь маш дуулгавартай байх ёстой.
Тэгвэл чамтай бэлгийн харьцаанд орохыг хүсвэл яах вэ?
Биелүүлнэ. Би ингэж ажиллаж байгаад л баригдсан. Ер нь бол орчин нь цэвэрхэн болохоос биш биеэ үнэлэгч л болж байгаа хэрэг.
Чи тэгээд үүнийг зөвшөөрсөн хэрэг үү?
Хүн амьдрахын тулд юуг ч зөвшөөрдөг юм билээ. Анх надад 600 долларын цалинтай гэж байсан. Гэхдээ ширээнд суух, бүжиглэх гээд бүр цаашлаад унтах хэвтэхдээ тулбал бүгд тарифтай. Түүнийх нь 60 хувийг цаад газар , 40 хувийг нь би авдаг байлаа. Бих хүүхнүүд нь танилцуулга, кодтой. Кодыг нь хэлэхэд л болно.
Ямар ч орны эмэгтэйчүүд байдаг байсан вэ? Чиний хувьд захиалга хэр байв?
Япончууд чинь өөрийн эмэгтэйчүүдээ, эхнэрүүдээ гэртээ орхичихоод л `хүүхэндээд` байна. Тэгсэн хир нь биднийг яг л утсан хүүхэлдэй шиг байлгахыг хүснэ. Япон хөгжилтэй орон ч зарим хүмүүс нь ямар заваан гэж санана. Хөлийн хурууных нь завсар хир нь бөөгнөрчихсөн, ширээн дээр гаргаж тавьчихаад үүгийг цэвэрлэ гэх хүн ч байдаг. Үүнийг нь үг дуугүй гүйцэтгэхээс өөр аргагүй. Тэнд хоёр хятад, нэг орос, нэг польш хүүхэн надтай хамт ажилладаг байсан. Япончууд, хятадуудыг нэг их захиалахгүй. Адилхан л ази юм чинь гэдэг байх л даа. Нөгөө хоёр нь байнга захиалгатай байдаг байсан. Намайг бол гайгүй ээ. Яагаад гэхээр би нуруу туруу, царай зүсээрээ айхтар гологдохгүй. Тэгэхэээр яг ази гэж мэдэгддэггүй байсан байх. Харин нэг удаа орос хүн намаг захиалсан байсан нь Монголд ажиллаж амьдарч байсан гэсэн. Монгол гэдгийг маань сонсоод их гайхсан байх. Одоо энд ирчихээд бодож байхад хүн гэдэг их муухай юм билээ. Би анх буцах зардлаа олох гэж л тэнд ажилд орсон. Тэгсэн сүүлдээ шуналтаад нэгэнт мөнгөний төлөө ирсэн юм чинь гэж бодогдоод нэг хэсэг ажилласан л даа. Магадгүй би баригдаагүй байсан бол удах байсан байх.
Ер нь япончууд сексдээ хир вэ?
За даа. Янз янз л даа. Гэхдээ надтай ойртсон хүмүүсийн ихэнх нь тийм сайн байгаагүй. Би ямар Япон бүх эрчүүдтэй сексийн харьцаанд орсон биш.
Уучлаарай, өөрөөс чинь нэг зүйлийг асуухгүй өнгөрч чадахгүй нь. Секс чиний хувьд ажил уу?
Мэдээж ажил л даа. Гэхдээ хэн ч харсан дагүй залуу байвал түүнээс таашаал авахыг хүснэ биз дээ. Тийм болохоор аль аль нь л хослох байх. Ер нь тэгээд залуу охидоо гадаадад явуулахдаа сайн л анхаарал тавьж байхгүй бол буруу замаар орно. Тиймээс гадаадад гарсан хүн болгон их мөнгө олж ирээд байдаггүй юм шүү л гэдгийг хэлэх гэсэн юм.
Эх сурвалж: Шар мэдээ
Энэ оны долдугаар сард Их аврага Д.Дагвадоржийн дэвжээний багш Такасаго “Эцэг хүн ч гэсэн уйлдаг юм шүү” номоо худалдаанд гаргасан бол Их аварга Асашёрюү “Ёкозуна Асашёрү” гэдэг номоо есдүгээр сарын 2-нд Япон даяар худалдаанд гаргалаа. Өнгөрсөн жилийн тойргийн барилдаанаас чөлөө авсан үедээ эх орондоо хөл бөмбөг тоглоод явж байна гэж буруутгагдан, хоёр башё дараалан барилдах эрхээ хасуулж байх тэр үеийн сэтгэлийн дарамт, шаналал, зорилго гээд олон зүйлийн тухай номондоо өгүүлжээ. “Араас нэгд нэгэнгүй мөшгих хэвлэл мэдээлэлийнхэн зэрэг хүнд дарамттай мөчид хүн бүхэн өстөн шиг харагдаж байлаа” ... гэсэн сэтгэлийн өчлөөр эхэлж, тэр үед чухам юу бодож, ямар их сэтгэлийн дарамтанд орж байсан бүгдээ илчилсэн, ярилцлагуудаа ч багтаажээ.


